و منها [ تلوين و تمكين ] اهل تلوين را مرتبهء ندماست ، تا ايشان را بىاختيار ايشان به حضرت سلطنت در نيارند بار نيابند ، و اهل تمكين را مرتبهء وزراست ، كه حضرت سلطنت ايشان را نايب مناب خويش ساخته است ، در تصرف مالك اختيار و مطلق العنان گردانيده . پس اهل تمكين حال ايشان از زوال ايمن بود ، و هرگاه خواهند به اختيار از صفتى به صفتى و از حالتى به حالتى منتقل گردند . اهل تمكين را نيز تلوينات احوال هست ؛ اما فرق آن است كه ايشان بر احوال باطنى خويش غالب‌اند و متصرف ، و مىتوانند پوشيد . آنكه طايفه‌يى از اهل اللّه گفته‌اند : مقصود از وعيد تخويف است ، اين سخن در وقت مطالعهء الطاف ربوبيت بوده باشد و در زمان غلبه و تصرف آن حال بريشان . اما طايفه‌يى از اهل اللّه كه بر احوال باطنى خويشتن متصرف باشند ، آن احوال را به ميزان شرع سنجند ؛ اگر موافق قواعد شريعت بود ، بر آن اعتماد نمايند و بظهور آرند ، و اگر نه بر آن اعتماد نكنند .